De waarheid is altijd met een sluier bedekt

2

“Kijk mama, hij schildert een mevrouw!” waren de woorden van een kind dat aan de hand van zijn moeder de graffitimuur voorbij dribbelde. Niet “een agressieve moslima” of “een onderdrukte Arabische”, maar een mevrouw. Niemand wordt als racist geboren. Met een open blik naar de ware aard van mensen te kijken is iets wat je wordt afgeleerd. Dit wilde Nesh voorbijgangers onder de neus drukken.

Martijn Nelen (Nesh voor de graffitivrienden) is niet vies van het aansnijden van maatschappelijk relevante en politieke thema’s in zijn schilderwerken. Stereotypering wordt je aangeleerd, daar is hij van overtuigd: “Dit onderwerp vind ik belangrijk omdat het volgens mij thuishoort in het rijtje van problemen die er eigenlijk geen zijn, maar die worden gecreëerd om een ‘wij vs. zij’-denken te stimuleren.”

Wanneer hij geen spuitbus in de hand heeft is Martijn Nelen een woordengoochelaar. Zijn slam poetry-passie schemert dan ook door in zijn steen geworden zinnen. Nelen tekent van kindsbeen af maar sloeg pas aan het aerosollen in 2009, op aanraden van kompaan Bram De Smedt (Hard voor de graffitivrienden). Samen met hem werkt Nesh aan grotere graffiti-opdrachten en solo schildert hij voor bedrijven en particulieren. De rode draad daarbij is verhelderend werk dat inhoudelijk interessant is: “Ik blijf nog steeds schilderen in gedoogzones zoals het Graffitistraatje, ook omdat het betere werk daar verdwijnt. Ik maak het liefst illustratief werk, al dan niet vergezeld van een tekstje waarin ik kalligrafie verwerk”.

 

Wil je dit werk gaan bekijken nu het er nog is, rep je dan naar de Werregarenstraat (beter bekend als ‘het Graffitisteegske’ in Gent).

Comments

Geef een reactie