Fotoreportage: Islam in China – De Oeigoeren (Deel II)

Het verhaal van de Oeigoeren is een triest verhaal. Bij het binnentreden van China via het westen na een reis door Centraal-Azië, waant men zich overal behalve in China. Kasjgar, zowat de meest westelijke stad in China en het cultureel-historisch centrum van de Oeigoeren, doet eerder aan Oezbekistan of Iran denken dan aan China. Hoe meer oostelijk men vervolgens trekt in de provincie Xinjang hoe meer de invloed van de Han-Chinezen duidelijk wordt. De gigantisch grote provincie bestond ooit meer dan 95% van de bevolking uit Oeigoeren. Vandaag is minder dan de helft van de bewoners Oeigoers door de massale migratie van Han-Chinezen naar het gebied.

Het verhaal van de Oeigoeren is vergelijkbaar met het verhaal van de Tibetanen: een verhaal van kolonisatie.

Het verhaal van de Oeigoeren is vergelijkbaar met het verhaal van de Tibetanen: een verhaal van kolonisatie. Enkel is het gebied van de Oeigoeren niet hoog in de Himalaya gelegen waardoor het zeer gunstig is om er zich te vestigen. De Oeigoeren kunnen nog maar nauwelijks aanspraak maken op hun land dat ze verloren hebben aan de kolonisator. Hoewel ze net als de Hui-Chinezen moslim zijn, leven de twee groepen vooral naast elkaar, en in andere gebieden. Indien ze toch in dezelfde regio wonen, lijken ze elk naar hun eigen moskee te gaan, doordat ze verschillende talen spreken.

De Oeigoeren zijn een Turks volk en gebruiken een op Arabisch gebaseerd schrift. De meesten spreken geen Chinees, noch kunnen ze het lezen. Ze voelen zich sterk onderdrukt door het Chinese beleid dat onder zich het mom van de strijd tegen het separatisme schuldig maakt aan het inperken van hun geloofsbeleving. Zo mogen mannen vaak geen baarden laten groeien en vrouwen geen hoofddoek dragen. Dit staat in schril contrast met de Hui-Chinezen die relatief veel vrijheid kennen in hun geloofsbelijdenis (rekening houdend met het zogenaamde communistisch regime dat zich in wezen antireligieus opstelt) en een zeer goede verstandhouding hebben met de Han-Chinezen. Ze voelen zich verbroederd omdat ze de taal en een groot deel van hun cultureel erfgoed delen.

Comments

This post is also available in: English

Geef een reactie