Fotoreportage: islam in China — de Hui-Chinezen (deel I)

Een reis naar China voedt het besef dat het islamitische geloof tot in de verre uithoeken van de wereld is geraakt. Ik kon mijn ogen haast niet geloven, in zowat elke regio van het gigantische land waren moslims duidelijk zichtbaar in het straatbeeld. Dat maakt reizen in China overigens comfortabel voor moslims aangezien je zowat overal wel halal restaurants aantreft, een verademing in een land waar varkensvlees het dominante vleeselement uitmaakt van het dieet. Op een uitzondering van een dorpje hier en daar na was er vaak een ruime keuze aan halal restaurants.

Het horen reciteren van goedwillige oudere Chinese moslimmannen trof me. Het Arabisch is hen zo vreemd als het Chinees ons vreemd is, het lijkt onbegonnen werk.

Hoezeer de Chinezen ook van de rest van de wereld mogen verschillen, vooral in taal en cultuur dan, die cultuur lijkt dan toch verzoenbaar met de islam als ideologie. Het horen reciteren van goedwillige oudere Chinese moslimmannen trof me. Het Arabisch is hen zo vreemd als het Chinees ons vreemd is, het lijkt onbegonnen werk. Hoe zou het zijn als de profeet een Chinees was geweest en we de Koran in het Chinees dienden te reciteren, vroeg ik me verwonderd af terwijl ik een vrijdagspreek in het Mandarijn aanhoorde.

De islam is een oude bekende in China. Slechts een hondertal jaren na de dood van de Profeet bereikte zijn boodschap China via Arabische handelaren die actief waren in de zeehavens van China. Later sijpelde de islam ook via Centraal-Azië in het westen van China binnen. Snel verspreidde het geloof zich in verschillende gebieden en er ontstonden zelfs autonome moslimrijken binnen de huidige Chinese grezen. Zonder in de diepte te gaan over de islam in China schetst deze fotoreportage slechts een beeld van de islambeleving in het land en hoe het geloof en de lokale cultuur vermengd zijn geraakt.

Er zouden naar schatting een 20 tot 30 tal miljoen moslims leven in China, hoewel de statistieken vaak gemanipuleerd worden om te passen in de propagandamachine. Naast de grootste etnische groep de Han-Chinezen (95% van de Chinezen) zijn er heel wat etnische minderheden (waarvan 56 erkend). Een klein aantal van deze minderheden is uitgesproken moslim, waaronder de Turkssprekende Oeigoeren (zie deel 2). Een andere groep, de Hui-Chinezen, is een erkende minderheid maar betreft feitelijk Han-Chinezen die de islam aanhangen. Het is dus geen afzonderlijke ethnische groep. Deze twee groepen, de Hui-Chinezen (verder Hui) en de Oeigoeren, zijn de twee grootste moslimgroepen in China, bestaande uit naar schatting respectievelijk 10 en 9 miljoen mensen, hoewel die cijfers in vraag kunnen gesteld worden. De twee grootste groepen zijn heel verschillend en het enige wat hen bindt is het geloof en hun nationaliteit.

Foto’s: © Mohamed Al Marchohi

Comments

This post is also available in: English

Geef een reactie