Docu ‘Mijn vader, de expat’ is zoals mierzoete muntthee

© Mijn vader, de expat
© Mijn vader, de expat

Sommige verhalen komen op het juiste moment. Zoals de Nederlandse documentaire ‘Mijn vader, de expat’. De film toont op een humoristische en ontroerende manier het portret van een eerste generatie Marokkaanse man. Het is een verhaal van generaties, tussen vader en kind.

Geen gastarbeider, wel een expat. De titel van de docu zet meteen de toon. In deze film wordt niet opnieuw het verhaal verteld van het pijnlijke verleden van de gastarbeider. Niet dat zulke verhalen er niet mogen zijn – ze moeten er absoluut zijn. Maar af en toe hebben we ook behoefte aan een positief verhaal. Een verhaal waarin de eerste generatie Marokkaan niet enkel gereduceerd wordt tot de verpersoonlijking van wat sommigen ‘de mislukte migratie/integratie’ noemen. Omdat de eerste generatie meer is dan dat en verschillende rollen heeft. Hij is ook vader, echtgenoot en zoon. Of zoals in het geval van Ali El Fassi: Riffijn en suikerpatiënt.

Op 16 februari ging ‘Mijn vader, de expat’ in première in een uitverkochte Cinerama in Rotterdam. In deze docu zoomt de Nederlands-Marokkaanse filmmaker Abdelkarim El-Fassi in op Ali El-Fassi, zijn vader.

Het concept van de documentaire is heel eenvoudig: twee stoelen, een vader en een zoon, en wat atay na3na3 (muntthee). De verhalen vloeien er zo uit. Vader El Fassi heeft die typische charme van de eerste generatie Marokkaanse mannen. Camerageniek is hij ook. Het is smullen van zijn heerlijke mengeling van het Nederlands en Berbers. Vader en zoon El Fassi vormen een aanstekelijk duo. De herkenbare dialogen tussen vader en zoon zijn een genot voor de toeschouwer. Het is mooi om de liefde tussen beiden te zien. De vader die bezorgd is over de toekomst van zijn kinderen; de zoon die zich bekommert over de suikerziekte van zijn vader.

Met knap camerawerk voert deze docu je op een speelse en emotionele manier mee. De film zit vol mooie visuele elementen, waaronder de oude gele Renault en de natuurpracht van Al Hoceima. Sommige scènes lijken wel uit een Amerikaanse maffiafilm te komen, zoals wanneer vader El-Fassi als een echte baas op een terrasje in Imzouren zit.

Er komen geen grote integratiethema’s aan bod in ‘Mijn vader, de expat’. Wel laat vader El Fassi af en toe op subtiele wijze zijn mening doorschemeren. Mooie quotes is wat de film typeert. “De plek waar een kind zijn ogen opendoet, is zijn thuis”, vertelt vader El Fassi zijn zoon. ‘Mijn vader, de expat’ ontroert, sleept mee, zet je lachspieren én traanklieren in werking. ‘Mijn vader, de expat’ is zoals mierzoete muntthee. Het verwarmt je en geeft je energie, zoals vader El Fassi zou zeggen.

 De vertoning

© Mijn vader, de expat

© Mijn vader, de expat

De Belgische première wordt vertoond op zaterdag 8 maart in De Roma, Borgerhout. Je mag een uitgebreid randprogramma verwachten. Zo is er een nabespreking met de filmmakers, muzikale intermezzo’s, spoken word, en nog veel meer.

Datum: 8 maart 2014 • 19u30 – 22u30
Deuren open: 18u45
Locatie: De Roma (Borgerhout)
Tickets: €14/12,
Ticketverkoop voor Belgische bezoekers
Ticketverkoop voor Nederlandse bezoekers

Facebookevent

‘Mijn vader, de expat’  trailer

Genre: documentaire, 40 minuten, Nederlands gesproken
Een productie van: Zouka Media
Regie: Abdelkarim El-Fassi en Sjoerd Schipper
Camera: Robin Datema
Montage: Sjoerd Schipper en Abdelkarim El-Fassi
Productie: Asma El-Fassi
Grafisch en visueel vormgevers: Said Khalota & Zerferaaz Gulzar

Comments

Geef een reactie