De handen van Fatma, intiem en pijnlijk theater

De handen van Fatma © Stef Depover
De handen van Fatma © Stef Depover
De handen van Fatma © Stef Depover

De handen van Fatma © Stef Depover

De spiegel bedriegt niet. De spiegel vertelt alleen de waarheid.
Ik zie er nog jong en elegant uit. Maar vergis je niet.
Alles aan mij is oud. Alles aan mij is versleten.
Kijk hoe mager ik ben. Je zou het niet zeggen, toch is het zo.
Dat komt door de wijde pyjama’s die ik draag.
Daarin vallen mijn beenderen niet op.
Mijn gezicht is bleek en er is amper een rimpeltje te zien.
Dat komt door te weinig zon. Hoe voelt de zon op je huid?
Ik denk dat ik vergeten ben hoe dat voelt.

Het t, arsenaal Mechelen brengt met de voorstelling ‘De handen van Fatma’ opnieuw een sterk staaltje van baanbrekend theater. Het verhaal van Fatma, een jonge Marokkaanse moeder grijpt je naar je keel en laat je niet los. Door de opstelling van het theater wordt het voor de toeschouwer een pijnlijke confrontatie. Je komt dicht op de huid van Fatma. In de ‘De handen van Fatma’ volgen we de lijdensweg van een jonge vrouw die weggetrokken wordt van een vertrouwde omgeving naar voor haar een onbekend land met andere tradities. Je ziet Fatma met haar koffers als jonge vrouw vertrekken. Klaar om in het buitenland een moderne vrouw te worden, met als groot rolmodel de actrice en mode-icoon Grace Kelly. Eenmaal aangekomen in België, raakt Fatma beetje bij beetje teleurgesteld. Je voelt de hoop, de verlangens, de dromen uiteenspatten. Heimwee verscheurt Fatma. “Ik heb eeuwen en eeuwen van reizen achter de rug. Maar van alle wegen leek heimwee de langste. Er leek geen einde aan te komen”, horen we met een gekraakte stem. Fatma mist ‘rkempou’, de bergen, de geiten… Haar echtgenoot Omar ziet Fatma amper. Haar zoon Bilal bezoekt haar evenmin. De eenzaamheid omarmt Fatma. Je ziet hoe het licht uitdooft in de ogen van deze vrouw. De kleren dragen haar. Van de jonge vrouw die eens zo elegant was, blijft niets meer dan een schim over …

De handen van Fatma © Stef Depover

De handen van Fatma © Stef Depover

Krachtige acteervertolkingen van Ikram Aoulad, Maryam Hassouni en Evelien Van Hamme. Samen brengen ze Fatma tot leven. In het Nederlands, het Berbers en het Darija komt het personage helemaal tot uiting.

‘De handen van Fatma’ is intiem, pijnlijk, ontroerend, maar ook herkenbaar met een lach. Een mooie ode aan de vrouw achter de gastarbeider.

De voorstellingen waren in een mum van tijd uitverkocht. Maar niet getreurd, in het najaar wordt het stuk hernomen. al.arte.magazine houdt je op de hoogte!

De handen van Fatma © Stef Depover

De handen van Fatma © Stef Depover

De handen van Fatma © Stef Depover

De handen van Fatma © Stef Depover

De handen van Fatma © Stef Depover

De handen van Fatma © Stef Depover

De handen van Fatma © Stef Depover

De handen van Fatma © Stef Depover

De handen van Fatma – een bitterzoet verhaal over verborgen dromen en niet ingeloste verlangens – is gebaseerd op het boek van Fikry El Azzouzi.

tekst
Fikry El Azzouzi, Rachida Lamrabet, Birsen Taspinar en Michael De Cock
spel
Ikram Aoulad, Maryam Hassouni en Evelien Van Hamme
regie
Michael De Cock
scenografie
Stef Depover
kostuums
Anja Perisic
soundscape
Salahdine Ibnou Kacemi
dramaturgie
Kristin Rogghe
techniek
Bas Banen en Rutger Molen
o.l.v. Felix Goossens

Comments

Geef een reactie