Mijn spirituele crashdieet en geen water, zeker niet bij de wijn

04 - Dadels en Melk - Claudia Zen Karan - cover

Je hebt van die mensen die niet uit hun bed kunnen komen. Ik ben er daar eentje van.
Ik heb dus zondagavond mijn eten voor de eerste dag naast mijn bed gezet, de wekker om 05:00 laten afgaan, mijn eten opgeschrokt en ben weer terug gaan slapen. Dit allemaal tot grote ergernis van mijn Vlaamse man die het serieus overweegt om de komende 30 dagen op de bank te gaan slapen. Eenmaal wakker had ik buikkrampen van het eten en ontzettende dorst maar ik ben flink geweest en heb niet stiekem een slokje water gedronken tijdens het tanden poetsen. Het bidden gaat met veel vallen en opstaan. Daar zal ik later meer over vertellen als ik het wat onder de knie heb.

05 - Dadels en Melk - Claudia Zen Karan - slaapkamer

Mijn man heeft 3 meisjes en ik heb 2 jongens. De geur van verse boterhammen dringt door het hele huis vooral als je ze zelf klaarmaakt en het kopje ochtendthee met gember en verse honing van mijn schoonvader die imker is zet ik ook gewoon zoals elke ochtend.
Dat is het probleem niet.
Tenminste, nu nog niet.
Ik zie er een klein beetje tegenop om met een hoofddoek op straat te komen zeker omdat ik zelf van nature nogal een flamboyant type ben volgens velen, altijd met een iets te grote bloem in mijn haren. Daar ben ik ooit mee begonnen om mijn identiteit uit te dragen maar ondertussen is dat een gewoonte en ben ik er niet meer zo mee bezig dacht ik tot nu.
Wat zouden ze dadelijk zeggen aan de schoolpoort?
Zouden ze wel iets zeggen of zouden ze enkel kijken?
Ik heb het gevoel me te moeten verantwoorden dadelijk op die plek waar ik al 10 jaar sta.

Mijn jongens die wel wat gewend zijn met mij, kijken toch enigszins vreemd als we op de fiets springen. Vooral diegene die begint te puberen.
en daar gaan we dan.

En terwijl mijn jongens zich toch stiekem wat schamen, vinden hun vrienden het geweldig en staan ze me met zijn allen juichend op te wachten. Wat een fijn ontvangst!

06 - Dadels en Melk - Claudia Zen Karan - school

Even later sta ik zoals elke dag nog even te kletsen met de andere mama’s waarvan de Marokkaanse mij giebelend vragen of ik de Ramadhan wel helemaal doe, dus ook met bidden en zo en of ik eigenlijk wel weet hoe dat moet.
We staan er nog steeds als de schoolbel al lang gegaan is en ondertussen discussiëren ze onder elkaar over het feit dat ze soms ook zomaar wat proberen.
Ze doen wat ze denken dat het beste is.

Dat het beter is om eerst een dadel te eten en een glaasje water om je maag tot rust te laten komen en daarna een lichte maaltijd maar dat bij hun thuis de schaal met chabakia ook al klaarstaat voor vanavond en ach, ze doen hun best, zou dat niet genoeg zijn?
Ik beaam dat want ik ben ervan overtuigd dat wanneer je iets met de juiste intentie doet het altijd goed is zoals het is, en dan nemen we afscheid en ga ik boodschappen doen voor mijn eerste iftaar vanavond.

07 - Dadels en Melk - Claudia Zen Karan - boodschappen

Sinds een paar dagen loop ik dus gesluierd. Ik ben al na een dag overgestapt naar de kant-en-klare modellen. Wat een geweldige tijdbesparende uitvinding. Ik heb me helemaal laten gaan in de winkel. Heb er zelfs eentje besteld, die ga ik zo halen!

Ik heb ook even getwijfeld om iets uit de ‘ramadancollectie’ van Mango te bestellen maar heb me kunnen beheersen.

Niemand kijkt naar me op straat. Normaal gezien trek ik de aandacht maar nu lijk ik wel onzichtbaar. Het doel van een hoofddoek dragen werkt. En daar is deze maand helemaal niets mis mee met de nadruk op deze maand want het voelt toch wat twijfelachtig, ik houd het erop dat ik er nog wat aan moet wennen.

Mijn klanten zijn voor 90% Marokkaans dus ik ben kind aan huis. Verder heb ik redelijk wat tijd besteed om mensen van verschillende origine te vinden met wie ik tijd kan doorbrengen, met wie ik ’s nachts kan opstaan zodat we samen kunnen eten.

Met wie ik naar de moskee kan gaan maar vooral met wie ik kan praten en bij wie ik terechtkan wanneer het vasten te lastig wordt in mijn huis waarin ik leef met 6 etende mensen.

De regels zijn easy. Van zonsopgang tot zonsondergang eet en drink je niet. Dat is natuurlijk heel kort door de bocht want er zijn uitzonderingen en nog veel meer regels maar daar ga ik verder niet op in want anders wordt dit een islamles en op het internet vind je er genoeg over mocht je daarin geïnteresseerd zijn.
Waar het mij om gaat is waarom mensen het doen.
Wat drijft ze?
Wat leert het ze?
Wat zal het mij leren?
Een vriend die tijdens de Ramadhan een paar dagen in Antwerpen komt logeren en zo ongeveer alles behalve moslim is, verwoordde het zo:
‘Ach, het is altijd overal wel ergens zonsondergang. Jij met je crashdieet’.
Ik heb daar heel hard om moeten lachen, een crashdieet.
Het is inderdaad onder andere een spiritueel crashdieet met de nadruk op spiritueel.

Het is 17:00 wanneer ik deze tekst schrijf.
Ik ben al 12 uur wakker en ik voel me goed, heel goed.

Marhaban ya Ramadhan.

Tijdens de Ramadan (foto)blogt fotografe Claudia Zen Karan voor al.arte.magazine over haar eerste Ramadanbelevenis. Het overzicht van de artikels in deze blogreeks vind je hier.

Comments

Geef een reactie