25 liter harira en verschillende standpunten

12 - Dadels en Melk - Claudia Zen Karan - cover

Een paar weken geleden zat ik in een haast lege trein van Lint naar Antwerpen.
Een jongen stapte in en ging recht tegenover mij zitten terwijl er plaats genoeg was.
Ik was al geërgerd een bericht aan het sturen was naar mijn man dat ik het weer had zitten, maar toen knoopte hij een gesprek aan over het feit dat hij zo graag Nederlands wilde leren maar dat hij met zijn Afghaanse vrienden uiteraard zijn moedertaal sprak en doordat hij 2 jobs combineerde hij verder weinig tijd had om nieuwe vrienden te maken. Ik beloof mezelf voor eens en altijd om nooit meer zo snel te oordelen en we werden vrienden.

Mohamed en ik.

Eerst op facebook en later ook in het echt en nu is het Ramadhan en hij zou het leuk vinden als ik eens een iftaar kwam nuttigen in de nachtwinkel waar hij werkt met zijn Afghaanse vrienden. Ik hoefde echt niets mee te nemen want in een nachtwinkel is alles en terwijl mijn 6 etende huisgenoten allang gegeten hadden en de meesten ervan zelfs al sliepen verheugde ik me op de zonsondergang. Ik fietste naar de nachtwinkel en had niets bij me, ook geen camera maar je kan het je vast wel voorstellen. Klanten heb ik niet veel gezien, collega’s uit Afghanistan en Pakistan des te meer. Volgende week ben ik uitgenodigd in een andere nachtwinkel en ik beloof dat ik dan mijn camera mee neem!

Gisteren ben ik even hallo gaan zeggen tegen mijn vriend van ‘de smoswinkel’. Ik ga er een paar keer per week een smos halen met een beetje olijfolie en heel veel harissa maar vooral even kletsen. Hij heeft altijd muntthee voor me klaarstaan en ik mis dat. Ik vraag me ook af hoe het met hem is want hij staat de hele dag te vasten tussen de olijven en tomaten en als ik binnenstap staat hij te stralen zoals altijd. Wanneer hij me gesluierd ziet, glimlacht hij en wanneer hij mijn camera ziet gaat hij even zijn haren goed doen. Even later sta ik weer buiten, zonder smos maar met een lach op mijn gezicht en ik heb geleerd dat het niet moeilijker is om te vasten wanneer je de hele dag tussen het eten staat te werken en dat klopt wel denk ik. Ik doe zelf bijna dagelijks boodschappen, maak eten voor mijn jongens en mijn man eet en drinkt in mijn bijzijn en ik heb daar totaal geen moeite mee.

13 - Dadels en Melk - Claudia Zen Karan - smoswinkel

Later aan de schoolpoort terwijl ik van de moslimmama’s steevast een macha’Allah krijg, spreken de andere mama’s me ook aan. Het maakt blijkbaar toch wat los want zo kom ik erachter dat de mama met wie ik jarenlang naar school fietste ook eens een jaar de Ramadhan gedaan heeft. Zij is geboren en getogen in Borgerhout en heeft een hele sliert kinderen genaamd: Dunia, Leyla, Ziya, Sanaa en de laatste heet Nasr. Ik heb me eigenlijk altijd afgevraagd waarom haar kinderen Arabische namen hebben. De volgende keer als ik haar zie vraag ik het!
Jill heeft het drie jaar achter elkaar volgehouden. Zij is getrouwd met een islamitische Senegalees en brak regelmatig met hem en zijn vrienden het vasten terwijl ze zelf niet gevast had. Daar heeft ze toen verandering in gebracht en het ging ook haar goed af. Ze is gestopt wanneer ze tijdens de Ramadhan zwanger was, het jaar later nog borstvoeding gaf en daarna weer zwanger werd, maar ze heeft er goede herinneringen aan en zo staan we eens ervaringen uit te wisselen over geheel iets anders dan onze normale dagelijkse gesprekken en ik vind dat mooi.

14 - Dadels en Melk - Claudia Zen Karan - mama's

Mijn man vindt mij deze maand zo rustig en ik houd het erop dat het komt door het bidden en vasten.
Dat zou mooi zijn.
Het zou natuurlijk ook zo kunnen zijn dat ik door het bidden en vasten geen energie meer over heb om hem het leven zuur te maken, dat kan ook maar laten we het op het eerste houden.
Ik voel me ook rustig en sereen terwijl ik midden in een verhuis zit, nog hopen foto’s te bewerken heb om nog maar niet te spreken over mijn puberend kind.
Ik kan het opeens allemaal met gemak aan.
Zaken die mij normaal tot in het diepste van mijn ziel zouden kunnen raken, lijken me opeens onbelangrijk en de belangrijke zaken pak ik aan, los ik op en dan heb ik het er niet meer over.
Klinkt haast te mooi om waar te zijn.

Ik kan ook opeens meer genieten van dingen. Zo was ik op een iftaar in en rond de Tempelmarkt op de Luchtbal en terwijl de opkomst niet groot was vanwege het slechte weer heb ik een geweldige avond gehad.
Ali van ‘Naimi’s Easy Kitchen’ had 25 liter harira gemaakt. Er was muziek, veel muziek en er was ook regen, veel regen.
Ik ben dan met Ali en de muzikanten in de berbertent beland en daar hebben we tot middernacht getrommeld en gezongen, over Allah maar ook over elkaar.
Mijn camera was ik even kwijt en als ik daarna thuiskwam stonden er verrassende beelden op vanuit een standpunt dat ik zelf nooit gekozen zou hebben.
Iemand die het leven vanuit een ander standpunt bekijkt dan ik en misschien is dat de bedoeling wel van deze heilige maand.

15 - Dadels en Melk - Claudia Zen Karan - berbertent

Chukran ya Ramadhan

Comments

Geef een reactie