1001 iftaars en de nacht van mijn leven

16 - Dadels en Melk - Claudia Zen Karan - cover

Zoals er in de Antwerpse scene bepaalde mensen de feestjes en vernissages afstruinen, precies wetende waar en wanneer er gratis cava is, zo kom ik tijdens de Ramadhan ook vaak dezelfde mensen tegen tijdens de iftaars want dan is er meestal gratis eten, lekker eten en veel eten.
Dat valt me op omdat ik zelf ’s avonds de iftaars ook afstruin en ik heb een doel maar doe het natuurlijk ook een beetje voor het lekkere eten.

Zo was ik uitgenodigd in een moskee waar de organisatie ‘Sisters 4 New Moslims’ een avond hadden georganiseerd.
Zij streven ernaar de nieuwe moslima’s te begeleiden bij hun eerste stappen in de wereld van de islam en zo was er een Vlaamse bekeerde man die een lezing gaf over de nacht van je leven.
Wat dat inhield toen hij nog geen moslim was.
Wat dat nu betekende voor hem, namelijk Laylat Al Qadr.

De waardevolle nacht tijdens de Ramadhan waar voor het eerst een soera geopenbaard werd aan de profeet Mohammed.
Moslims brengen deze nacht best door in gebed omdat hij waardevoller is dan 1000 maanden maar niemand weet exact wanneer deze nacht plaatsvindt.
Dus om zeker te zijn brengen veel moslims de laatste 10 nachten van de heilige maand door in gebed.

De Vlaamse moeder en dochter, beiden bekeerd tot de islam en beiden behorend tot de organisatie liepen rond om iedereen te verwelkomen en de Vlaamse vader was druk aan het helpen.
Alle vrouwen die meewerkten, hadden een paarse hoofddoek met het logo op en de mannen droegen en paars hemd. Banners met het logo en kadertjes stonden op de tafels.
Een stand met boeken en andere producten zoals gebedskleden was aanwezig en zelfs kinderanimatie was voorzien.

17 - Dadels en Melk - Claudia Zen Karan - bekeerden

Op de terugweg belandde ik eerst in een Somalische vzw en dan bij café Baghdad vzw, ik deed overal praatjes met de mannen want vrouwen zijn daar niet en ik werd uitgenodigd om overmorgen iftaar te komen eten in café Baghdad. Daar liepen wat papa’s van de school van mijn jongens rond dus ik voelde me wat meer op mijn gemak en ik nam de uitnodiging aan.
Weer een iftaar erbij.

Ondertussen wordt mijn man dagelijks overstelpt met mijn verhalen over het vele en lekkere eten en die wilde dat ook weleens meemaken dus we spraken af dat we op zaterdagavond samen naar de Afghaanse moskee zouden gaan.
Ik werd daar om 21:00 verwacht voor een dialoog met onder andere de schepen van cultuur Philip Heylen en aansluitend om 22:01 het gebed en de iftaar maar hij kon het niet opbrengen om mee te vasten dus om 19:00 liepen wij samen arm in arm door de Handelstraat.
Hij al stiekem etend van zijn aankoop (een appelflap, een briwat én een worstenbroodje).
Ik gesluierd, licht geamuseerd en me toch een beetje schamend.
Ik schaam me best wel vaak voor hem maar andersom is dat ook zeker geval.
Hij vindt mij namelijk raar, heel raar.

De Afghaanse moskee was een lange smalle ruimte. Ik denk dat het ooit een garage was geweest. Er waren enkel mannen want er was gewoon geen plaats voor beiden.
Ik vroeg me af waar iedereen in godshemelsnaam zou moeten eten want het was stampvol maar eerst was het tijd voor toespraken en dialoog. Voordat ik het besefte hoorde ik overal rond mij heen de gebedsoproep uit de gsm’s komen.
De ‘Muslim Pro’ app is populair.
De Belgen waaronder mijn man werden mee naar achter genomen want het was eerst tijd voor het gebed en ik zocht snel een plekje waar ik alleen zou kunnen bidden maar dat was niet nodig want ik werd aan de hand meegetrokken door een paar jongetjes en er werd een plekje vrijgemaakt voor mij in het midden van de lange smalle ruimte.
Het was het meest overtuigende gebed wat ik tot nu toe verricht had.
Ik voelde me alsof ik juist uit de hammam kwam.
Ik voelde me fris, puur en ‘schoon’, zowel in de Nederlandse als de Vlaamse betekenis ervan.

18 - Dadels en Melk - Claudia Zen Karan - Afganen

Rollen plastiek werden vliegensvlug op de grond gerold, flesjes cola en water werden uitgedeeld en iedereen nam plaats op de grond, rond het plastiek op het gebedstapijt en nu snap ik wat mensen bedoelen als ze zeggen: ‘geniet ervan’ en dat je dan antwoord: ‘ik heb ervan genoten’.

Nou, ik heb ervan genoten!

Het is nu overmorgen, 20:30 en over een uur ga ik naar café Baghdad. Ik ben juist verhuisd, woon weer midden in 2060 dus ik kan om 20:25 vertrekken naar de voor mij voorlopig toch laatste iftaar buitenshuis want mijn jongens komen weer voor een week en in het weekend hebben we dingen gepland maar door de week zal ik vanaf nu alleen eten want ik ga ervan uit dat zij om 22:00 slapen.

Ik sta voor café Baghdad en ik durf niet zo goed naar binnen. Opeens hoor ik mijn naam en allemaal mannen die mij wenken.
Lichtjes aarzelend stap ik een voor mij typische vzw binnen en ik ben verrast.
Aangenaam verrast.
Ze hebben op mij gerekend.
De tafel is gedekt en ik mag aan het hoofd zitten.
Binnen 5 minuten is het ijs gebroken en binnen 15 minuten heb ik zelf het hoogste woord.
Ik vertel honderduit wat ik allemaal al heb meegemaakt, wil het allemaal delen met deze mannen en zij willen hun verhalen ook delen met mij.
Deze mannen zitten boordevol mooie ideeën.
Deze mannen zijn trotse Antwerpenaars, net zoals ik.
Deze mannen proberen op hun manier een steentje bij te dragen aan de maatschappij, net zoals ik.
Meer dan ooit besef ik dat wij allemaal verbonden zijn.
Meer dan ooit besef ik hoe mooi deze heilige maand is.

Ik begrijp niet dat ik een uur geleden nog aarzelde om binnen te komen.

19 - Dadels en Melk - Claudia Zen Karan - Baghdad

Ik fiets bijna dagelijks door de Diepestraat langs café Baghdad en vanaf nu zal ik elke keer wat afremmen en zwaaien, heel hard zwaaien!

Comments

Geef een reactie