Graffiti op Marokkaanse muren

Mirleft © C215
Mirleft © C215

379994_478195375544101_405190009_n

De muren van het graffitisteegje in Gent zullen het geweten hebben: graffiti is meestal geen lang leven beschoren. Ook over de plas blijft spuitbusverf vaak slechts kortstondig aan de bakstenen plakken. Met weinig woorden en veel beelden speelt al.arte daarom voor een keer FatCap. Street art uit Marokko: een overzicht.

Cultuur-hub Les Abattoirs de Casablanca baadde in 2012 in de geur van verse verf nadat Atelier Kosmopolis er voor vier dagen was neergestreken. Jonge kunstenaars goochelden er met stencils, spraytechnieken en tags. Een jaar later, van 17 tot en met 19 mei 2013, liep in Azemmour het street art festival Remp’Arts. Graffitisten van internationale pluimage mochten er hun kunnen tentoonspreiden:

Marokko trekt ook los van dit soort initiatieven kunstenaars van over de grenzen aan. Zo is er de Zwitsere Jinks Kunst, die meestal met stickers werkt. Van september tot april 2013 deed hij zijn ding in verschillende Marokkaanse steden:

Parijzenaar C215, wel eens ‘het Franse antwoord op Banksy’ gedubd, gaf in zijn Marokkaanse stencils zoals gewoonlijk aandacht aan de meest kwetsbaren uit de samenleving. Bedelaars, vluchtelingen, straatkinderen, bejaarden, daklozen… spelen in zijn werk veelal de hoofdrol:


De Marokkaanse street art scene moet het echter niet alleen van buitenlanders hebben. Het werk van Morran ben Lahcen, uit Marrakesh-Tensift, is steevast herkenbaar aan de kruisjes:

Trouwe al.arte-fans herkennen vast dit staaltje straatkunst (L’7anana) van Majid Elbahar & D’Et in Beni Mellal:

76f74c0cf810723c3c4060a7d3422ab8

L’7anana: Majid Elbahar & D’Et

Paradoxaal genoeg komt het graffiti-initiatief soms uit gouvernementele hoek. Op 5 juni 2013, International Environment Day, organiseerde de gemeenteraad van Dcheira een graffitiwedstrijd in samenwerking met enkele maatschappelijke organisaties. Inwoners van de Zuid-Marokkaanse stad konden helpen bij muurschilderingen die de regionale cultuur, kunst en geschiedenis belichtten. De meeste aandacht ging uit naar de jongeren, die werden aangespoord om mee te werken aan schilderingen over civiele verantwoordelijkheid tegenover hun gemeenschap, het milieu en de lokale cultuur. De slogans op de muren werden zowel in het Arabisch als het Tamazight gesprayed, als oproep tot wederzijds respect en coëxistentie. Met geverfde spreuken als “God, het Vaderland, en de Koning” blijkt echter duidelijk dat het, voor sommigen ironisch genoeg, om een regeringsinitiatief ging. Geen “weg met de regering”-leuzen dus – blijft nog maar de vraag of het oorspronkelijke kerndoel van graffiti met deze wedstrijd wel eer is aangedaan. Of was de gemeenteraad niet-regeringsgezinde graffitisten hiermee gewoon een stapje voor?

Tenslotte zou dit geen graffiti-overzicht zijn zonder een heel aantal werken waarvan we de naam van de kunstenaar niet konden achterhalen. Een uitsmijter:

Voor dit artikel haalden we de mosterd onder andere bij Facebookpagina StreetArt & Graffiti in Morocco

Comments

This post is also available in: English